ÇOCUKLARIMIZ,

Ben çocuksuz bir anneyim. Nasıl diyeceksiniz? Yani kendi sorumluluğumda olan, kendi doğurduğum bir çocuğum yok. Ama, çok küçük yaşlardan beri, bütün dünya çocuklarını sahiplenen ve seven, onlar için sürekli bir şeyler yapmaya çalışan, her kaybedilen ve zarara uğrayan her çocuk için yüreği yanan bir kadınım.

Şimdi soruyorum size? çocuklarımız hayatımızın mihenk taşımıdır? Çocuğumuz olmadan yaşam anlamlı ve keyifli olamaz mı? Varımızı ,yoğumuzu, bütün enerji ve yaşam düşüncemizi, çocuk sahibi olmaya mı adamalıyız? Ya da, çocuğu olmayan çiftler ayrılmalımı? Çocuk sahibi olmak için, sonu belli olmayan ilişkiler mi kurmalıyız? Hele ki çiftlerin sağlıkları çocuk sahibi olmak için yeterli değilse, sadece sevmek için ve kendimizi tatmin etmek için, bütün hayat felsefemizi ona yüklediğimiz çocuğa sahip olmalımıyız?

Ne yaparsanız yapın, fedakarlıkların doruk noktasına ulaşsanız bile, HAYAT BİLDİĞİNİ YAPIYOR. Ama sadece sevmek ve kendimiz için , vakitsiz yapılan çocuklar yanlız ve sevgisiz kalıyor . Sevgilerimle,

Şule YÜKSEL,

günaydın

nasılsım arkadaşım ellerine sağlık çok güzel olmuşşşşşş.
başarıların devamını dilerimm.sevgiler gülten